Jak rozpoznać i złagodzić ból owulacyjny?
27 kwietnia 2017
Jak zmniejszyć obfite krwawienia?
27 kwietnia 2017
Show all

Cykl bezowulacyjny – przyczyny i leczenie

Cykle bezowulacyjne to coraz powszechniejsza przypadłość kobiet w wieku rozrodczym. Często stanowią główną przyczynę problemów z zajściem w ciążę. Skąd bierze się cykl bezowulacyjny i jak mu zaradzić?

Przyczyny cyklu  bezowulacyjnego

Liczba komórek jajowych jest określona jeszcze w życiu płodowym kobiety. U niektórych, liczba jajeczek sięga aż dwóch milionów, jednak część komórek ulegnie zwyrodnieniu, zanim nastąpi okres dojrzewania; nie są one zdolne do zapłodnienia. Cykl bezowulacyjny charakteryzuje się tym, że w odpowiednim momencie cyklu miesiączkowego, pęcherzyk Graffa nie pęka i nie wydostaje się z niego komórka jajowa. W cyklu bezowulacyjnym może się jednak pojawić normalne krwawienie w terminie spodziewanej miesiączki lub po jego upływie, co sprawia, że kobieta często nie wie o zaburzeniach jajeczkowania. Szacuje się, że już po 25. roku życia kobietom zdarzają się cykle owulacyjne, a po 35. roku życia pojawiają się coraz regularniej, utrudniając zajście w ciążę. Tuż przed okresem pokwitania, cykl bezowulacyjny staje się normalnym zjawiskiem. Po jakimś czasie krwawienie miesiączkowe zanika zupełnie.

Jak sprawdzić, czy wystąpiła u nas owulacja?

Podczas cyklu bezowulacyjnego, oczywiście nie dochodzi do owulacji. Jednak samo jajeczkowanie zazwyczaj również przebiega bez objawów. Po czym poznać, że właśnie zaszła u nas owulacja? Pojawia się:

ból brzucha; najczęściej po jednej stronie podbrzusza i promieniujący do miednicy oraz żeber;

– lekki wzrost temperatury;

– rzadkie pasemka krwi w  śluzie pochwowym, o brązowym, czerwonym bądź brązowym kolorze. Niekiedy pojawia się także skąpe krwawienie, przypominające miesiączkę;

– uczucie osłabienia i zmęczenia mniej więcej około 15. dnia cyklu.

 

Leczenie cykli bezowulacyjnych

Cykle bezowulacyjne są dużym problemem dla kobiet pragnących zajść w ciążę. Często ich przyczyną jest PCOS – zespół policystycznych jajników, w którego przebiegu pęcherzyki nie zawierają w pełni wykształconych komórek jajowych. Źródło choroby nie jest jeszcze dobrze znane. Jednak cykle bezowulacyjne często pojawiają się po porodzie, po długotrwałym stosowaniu doustnej antykoncepcji hormonalnej oraz na kilka lat przed menopauzą. W wielu przypadkach, winne cyklom owulacyjnym są duży stres, brak wypoczynku i zbyt szybkie tempo życia, a także rygorystyczna dieta i niedowaga, które odpowiadają za spadek kobiecych hormonów płciowych – estrogenów. Czasami brak owulacji warunkuje też wysokie stężenie prolaktyny, wydzielanej przez przysadkę mózgową. Prolaktyna odpowiada między innymi za prawidłowy przebieg laktacji. Stąd często kobiety karmiące, które pragną już mieć drugie dziecko, mają problem z zajściem w ciążę. Wysokie stężenie prolaktyny we krwi może jednak być również objawem zaburzeń hormonalnych, guza przysadki lub wynikiem stosowania niektórych leków (na przykład antydepresantów lub leków na zespół jelita drażliwego). Dlatego przy podejrzeniu występowania cyklów bezowulacyjnych, należy w odpowiednim czasie (około siódmego-ósmego dnia cyklu, tuż po zakończeniu miesiączki) oznaczyć poziom hormonu we krwi. Zdrowej kobiecie mogą przytrafić się 1-2 cykle bezowulacyjne w ciągu roku. Częstszy brak jajeczkowania w połowie cyklu jest podstawą do diagnostyki ginekologicznej i wdrożenia leczenia.

 

Poznaj polecane produkty